Σήμερα..

Σήμερα πήρα αποβολή από το σχολείο.Γιατί;Γιατί έγραψα πάνω στο θρανίο μου τη λέξη "Ελευθερία".Ζούμε στην εποχή που οι "άγνωστες λέξεις",γι αυτούς,θεωρούνται παράνομες με ενδείξεις ασέβειας.Είναι κάτι σαν "άπιαστο όνειρο".Να τρέχεις για να βρεις το τέλος του ουράνιου τόξου  όπου υπάρχει αυτός ο μυθικός θησαυρός.Έτσι και εμείς ψάχνουμε να βρούμε το τέλος του Ουράνιου τόξου για να βρούμε τον δικό μας θησαυρό,την ελευθερία.Που ακούμε γι αυτή παντού και κυρίως από βιβλία με θέμα ιστορικά γεγονότα,αλλά δε ξέρουμε τι είναι η ελευθερία,τι ακριβώς σημαίνει.Πριν 2 μέρες που ήταν η 17 Νοέμβρη μας είπαν για μια χούντα,για κάποιον Παπαδόπουλο μέγα διδάκτορα,και για κάποια παιδιά που διεκδίκησαν την ελευθερία τους κάνοντας κατάληψη στο Πολυτεχνείο και πως πέθαναν γι αυτή,ώσπου και ήρθε.Βασικά δεν ήρθε ποτέ.Απλά αυτή η χούντα,η δικτατορία,έκανε ένα διάλλειμα.Το έκανε.Ήπιε τον καφέ της,ως κλασσικός Έλλην και έκανε την επιστροφή.Και σκέφτομαι...Άραγε,αν αντί για το 1967 η χούντα ερχόταν το 2010 ή και πιο πριν,εντός πενταετίας(μη πω παραπάνω και με πείτε υπερβολικό) τι ακριβώς θα έκαναν οι νεοέλληνες νέοι?Πέρα από το να πίνουν το φραπέ τους,να φοράνε τα ρούχα τους(που αν θέλουν να τους κλέψουν πρέπει να τους πάρουν ολόκληρους.100 ευρώ η μπλούζα κι άλλα πόσα το υπόλοιπο "σύνολο" ενώ στην Αφρική 10 ευρώ έχει όλο το "σύνολο".ΈΛΕΟΣ)και να μιλάνε για αθλητικά?Γιατι από εκείνη την ημέρα του Πολυτεχνείου ΧΆΘΗΚΑΝ ΨΥΧΈΣ,ΒΑΣΑΝΊΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΊΣΤΗΚΑΝ ΨΥΧΕΣ για να πίνετε εσείς τον φραπέ σας ελεύθεροι και έτσι φτάσαμε από το "Εδώ Πολυτεχνείο,Εδώ Πολυτεχνείο" φτάσαμε να φωνάζουμε "Εδώ Κωλοχανείο,Εδώ Κωλοχανείο".Τέλος πάντων,είναι ένα θέμα που δεν έχει τελειωμό,οπότε κλείνω την παρένθεση.
"Ελευθερία" λοιπόν.Η ελευθερία και δημοκρατία στις ημέρες μας είναι απλά μια ζελατίνα που σκεπάζει την έμμεση χούντα.Νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος,όμως ταυτόχρονα σε ελέγχουν,ξέρουν τι κάνεις,που πας κλπ.Ακόμα και η ελευθερία έκφρασης είναι "ξύλινη".Όπως την έπαθα κι εγώ σήμερα.Το κάθε θρανίο είναι ένας τοίχος φυλακής,το κάθε θρανίο είναι ένας τοίχος στα Εξάρχεια και σε όλη την Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο,το θρανίο είναι ένα σπίτι,το θρανίο είναι ένα χαρτί,το θρανίο είναι ένας άγραφος νόμος,το θρανίο εν κατακλείδι είναι ένα μέσον έκφρασης που μπορεί ο κάθε μαθητής ή όπως αλλιώς μεταφράζεται να εκφραστεί,να αφήσει τις απόψεις του να πει "Ήμουν κι εγώ εδώ,έκανα την θητεία μου,αυτά τα λόγια είμαι ΕΓΏ) και μάλιστα "τα άκουσα" κιόλας,επειδή έγραψα την λέξη "Ελευθερία".Μήπως τελικά έχουμε γυρίσει πίσω στην εποχή των Σαλταδόρων και αυτονών των καιρών που άμα υποστήριζες την Ελευθερία,την Αγάπη και την Ειρήνη θεωρούσουν παράνομος,αναρχικός κλπ και σε καταδίωκαν;Δηλαδή εσάς σας ευχαριστεί και σας χαροποιεί αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας?Μια χώρα προπαγάνδας,δικομματισμού,επιφανειακής δημοκρατίας,τρομολαγνείας,περιορισμού της άποψής σου,της ελευθερίας σου,της γνώμης σου,των απόψεών σου,υπερβολικού υποβαθμισμού της παιδείας,προβάτων,ρατσισμού;ΓΙΑΤΊ ΕΜΈΝΑ ΌΧΙ.
Και θα κλείσω με ένα πρόσφατο γεγονός,ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ ΑΊΣΧΟΣ για τη δήθεν χώρα της παδείας.

http://www.sigmalive.com/news/greece/326505

Παρατηρητής.